Στον δημοφιλέστερο προορισμό του Μεξικού, τον ηλιόλουστο παράδεισο της χερσονήσου του Γιουκατάν, μια πόλη-νησί προσκαλεί τον ταξιδιώτη να αφεθεί σε ένα εξωτικό σκηνικό με εντυπωσιακές τυρκουάζ λιμνοθάλασσες, ζαχαρένια άμμο και καταπράσινη τροπική ζούγκλα. Είναι το Κανκούν, που ξεχωρίζει για την άγρια ομορφιά του αλλά και για το εκπληκτικό υποθαλάσσιο μουσείο του, μοναδικό στον κόσμο.

Διακοπές για εκλεκτούς

Το Κανκούν είναι χτισμένο στο κανάλι του Γιουκατάν, που χωρίζει το Μεξικό από την Κούβα και βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής από τον δεύτερο μεγαλύτερο κοραλλιογενή ύφαλο στον κόσμο. Πολλοί το ονομάζουν νησί, αλλά στην πραγματικότητα είναι μια παραθαλάσσια πόλη που στις ακτές της σχηματίζονται φυσικές λιμνοθάλασσες (lagoons) μοναδικής ομορφιάς.

Η περιοχή είναι γνωστή και σαν μεξικάνικη Καραϊβική και Ριβιέρα των Μάγιας. Φημίζεται για τους μυστηριώδεις αρχαιολογικούς χώρους της (οι χαμένες πολιτείες των Μάγιας, όπως το Τσιτσέν-Ιτζά με την πυραμίδα του Κουλκουλκάν, η Κόμπα και η Τουλούμ δεν είναι πολύ μακριά), τα εντυπωσιακά ξενοδοχεία της (κάποια μόνο για ενηλίκους), τη χλιδή, τα άφθονα μπαρ και εστιατόρια και την ποικιλία των σπορ και της διασκέδασης.

Ο υποθαλάσσιος κήπος των γλυπτών

Το Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο του Κανκούν, εκτός από τα κρυστάλλινα γαλάζια νερά στο χρώμα της ημιπολύτιμης πέτρας του αζουρίτη, κρύβει και μια ευχάριστη έκπληξη. Στον βυθό του υπάρχουν περίπου 400 αγάλματα σε φυσικό ανθρώπινο μέγεθος, τα περισσότερα φιλοτεχνημένα από τον Άγγλο-Γουϊανέζο γλύπτη και δύτη Jason deCaires Taylor, απαρτίζοντας το Υποθαλάσσιο Μουσείο Τέχνης (Museo Subacuatico de Arte).

Τα αγάλματα είναι φτιαγμένα από τσιμέντο περασμένο με ειδικό αντιδιαβρωτικό υλικό ουδέτερου pH και αποτελούν τεχνητούς υφάλους, δηλαδή ιδανικά σπίτια έτοιμα για αποίκηση από θαλάσσιους οργανισμούς.

Το τεχνητό θαύμα του βυθού, που φέρει το όνομα Σιωπηλή Εξέλιξη (The Silent Evolution), έχει στηθεί κλιμακωτά σε ρηχά νερά επιτρέποντας στους δύτες, τους κολυμβητές με μάσκα και τους επιβάτες των τοπικών πλοιαρίων με γυάλινο πυθμένα να το θαυμάσουν.

Συλλέκτης Ονείρων

Μια κυρία με το καπελίνο της, ένας συγγραφέας στο γραφείο του σκυμμένος πάνω στη γραφομηχανή του, ένας υπέρβαρος που παρακολουθεί τηλεόραση, μια ομάδα από παιδιά με τα χέρια τους ενωμένα να σχηματίζουν κύκλο και εκατοντάδες άλλες συνθέσεις προσκαλούν τα κοράλλια να χτίσουν τη φωλιά τους και να αναπτυχθούν πάνω τους. Αυτός ήταν άλλωστε και ο βασικός σκοπός του γλύπτη, να υποστηρίξει την ανάπτυξη της θαλάσσιας βιοποικιλότητας του κοραλλιογενούς υφάλου. Όπως δηλώνει ο ίδιος για το μουσείο, ο υποβρύχιος πληθυσμός προσθέτει την τελευταία πινελιά στα έργα του: «Τα κοράλλια βάζουν τη ζωγραφική, τα ψάρια ανεφοδιάζουν το περιβάλλον και το νερό φτιάχνει την ατμόσφαιρα».

Τα ονόματα των αγαλμάτων είναι συμβολικά, π.χ. «Συλλέκτης Ονείρων», «Κηπουρός της ελπίδας». Το περιεχόμενο του πρώτου είναι επίσης συμβολικό: περιέχει δεκάδες μπουκάλια με μηνύματα από όλο τον κόσμο για ενθάρρυνση του καλλιτέχνη. Ανάμεσά τους, μια ευχή: «Μακάρι οι καρδιές μας να μην γίνουν ποτέ σκληρές σαν τα κεφάλια μας».

Αν θέλεις να λύσεις κι άλλες απορίες, κάνε like στη σελίδα μας στο Facebook